Hypotheekrenteaftrek

De hypotheekrenteaftrek is een maatregel van de Nederlandse belasting waarmee de financieringskosten van de eigen woning fiscaal aftrekbaar worden gemaakt. Dit betekent dat bezitters van een eigen woning een voordeel hebben in de belasting. Wat betreft de aftrekbaarheid is de regeling in Nederland uniek ten opzichte van andere landen. Oorspronkelijk is het ingevoerd om het eigen woningbezit te stimuleren, door het kopen van een huis voor meer mensen mogelijk te maken.

”In de Wet op de inkomstenbelasting 2001 wordt geregeld dat betaalde rente over de hypotheek van de eigen woning kan worden afgetrokken van het belastbaar inkomen in de inkomstenbelasting in box 1. De regeling bestaat in gewijzigde vorm al sinds 1914. De aftrek is ten hoogste voor 30 jaar van kracht, een beperking die in 2001 werd aangebracht. “ bron wikipedia

Onbeperkt aftrekbaar?
Tot 1 januari 2004 was de hypotheekrente onbeperkt aftrekbaar. Sinds die datum is de bijleenregeling in werking gesteld, waardoor de overwaarde op een woning die verkocht is moet worden gebruikt voor de nieuwe hypotheek. Dit resulteert in een lagere hypotheekrenteaftrek. Het eigenwoningforfait is komen te vervallen voor eigenwoningbezitters zonder hypotheekrenteaftrek.

Beperking hypotheekrenteaftrek
In de Nederlandse politiek is de hypotheekrenteaftrek omstreden en is de aftrekpost volgens voorstanders van (gedeeltelijke) afschaffing op termijn niet meer op te brengen. Wanneer er een beperking van de hypotheekrenteaftrek wordt ingevoerd dan wordt het in eerste instantie voor starters moeilijker om een woning te kopen aangezien er netto meer moet worden betaald.

Dit hoeft niet het geval te zijn doordat er meerdere manieren zijn om de renteaftrek te beperken - maximering aftrekbaar bedrag of beperking rentepercentage. Op de lange termijn zullen de huizenprijzen echter minder snel stijgen of zelfs dalen als de hypotheekrenteaftrek wordt afgeschaft. Dit is in het voordeel voor de starters aangezien de huizen dan goedkoper worden.